Fish potato run 2006 over 12,8 kilometer.

Een wat merkwaardig naam voor een hardloopwedstrijd “fish-potato” run. Het heeft ongetwijfeld te maken met vis en aardappelen. En dit klopt ook, want de loop gaat van Urk naar Emmeloord. In Urk weten ze wat vis is en in Emmeloord hebben ze verstand van “kruimige aardappelen”. Het is alleen wat vreemd dat de aankondiging in het Engels is gekozen, maar als je het moet vertalen in het Nederlands; “vis-aardappel” loop is het gelijk duidelijk waarom er voor een Engelse vertaling is gekozen.

Het is onderhand mijn derde keer dat ik aan de start zal staan. Het was bijna mis gelopen, want afgelopen woensdag lichtte Roel de Jong (van de RoadRunners) ons tijdens de training in dat deze loop op 9 september a.s. zou worden gehouden. Jetty maakt tijdens het uitlopen naar de Stuit snel even een rondje bij iedereen langs of ze mee willen doen. Er is helaas weinig belangstelling, Rixte en ik gaan mee en de “polder jongens” Paul de Groot en Peter Poppe zeker natuurlijk. Aardappel eter bij uitstek Roel de Jong is ook van de partij.

Zaterdag om twee uur ’s middags haal ik Jetty en Rixte op om naar Emmeloord af te reizen. Rixte weet te melden dat de “chip” mee moet, die heb ik vergeten natuurlijk. Snel even terug  naar de Pealskar om hem te halen. Sinds 22 december 2005 ben ik in het trotse bezit van een eigen “chip”. Van alle RoadRunners gekregen op mijn verjaardag, ik heb wel een beetje een reputatie met de “chip”, maar daar laat ik het maar bij…

We arriveren rond half drie bij de kantine van av NOP, de organiserende vereniging. Na alle plichtplegingen gaan we naar de bussen die ons naar Urk zullen brengen. We zijn niet zo vroeg als vorig jaar, want we slagen er in nog net de laatste bus (die van half vier) te pakken. Dit heeft als voordeel, dat we niet zolang hoeven rond te lopen in Urk. Jetty is behoorlijk zenuwachtig en zit constant aan het start nummer te friemelen, dan moet het weer strakker en dan weer losser….

Jetty al prutsend aan het starnummer en Rixte haalt de steentjes uit de schoen.

We worden zo rond 10 minuten voor vier uur in Urk gedropt, nog genoeg tijd om de plassen en enkele steentjes uit de schoenen te halen. Jetty zit alleen maar aan haar start nummer te prutsen, Rixte wordt er ook knap nerveus van. Van de “polder jongens” en onze aardappel eter uit Joure geen spoor te bekennen. Misschien hebben ze zich wel bedacht, het is weer knap warm trouwens. Onderweg naar Urk hebben we echter gezien dat we tegenwind hebben, dus heel veel last van de warmte zullen we niet hebben.

Mijn gedachten gaan even terug naar vorig jaar, toen moest ik zonodig twee blikjes “Golden Power” (zoiets als Red Bull) nuttigen voor het vertrek. Ik dacht snel een extra stoot “power” binnen te halen. Na 5 km moest ik toen al misselijk in een heel laag tempo verder….

Deze keer loop ik ouderwets op “pannenkoeken” en schoon water, geen fratsen meer! Om precies kwart over vier worden we los gelaten. Na wat keren en draaien en wat rotondes genomen te hebben zijn op het fietspad richting Tollebeek gekomen. Bij de rotondes moet ik steeds even denken aan “Truus” van mijn TomTom, ze zegt heel vaak; ‘ga recht door over de rotonde’, wij gaan letterlijk rechtdoor over de rotonde… Het gaat lekker met die wat frisse tegenwind, bij het beruchte 5 km punt kom ik door in 21:30 minuten. Dit is slechts 10 seconden meer dan vorig jaar en toen moest ik misselijk bijna uitstappen en nu voel ik nog meer “power” dan van die blikjes.. Dan zijn we al in Tollebeek en steken we de weg over. Ik kom in een groepje terecht die net even sneller gaat dan ik. Ik besluit de gok te wagen om aan te sluiten, je bent tenslotte 54 en kunt nog wel wat stunten! Bovendien kan ik als oudere dan uit de wind lopen. Het is behoorlijk taai en bij elk kilometer punt denk ik; ‘bij de volgende kilometer ga ik zelf verder’. Ik houd echter stand en heb met mezelf afgesproken dat ik het blijf volhouden tot aan het 10 km punt dan zijn we al zo goed als in Emmeloord. Eindelijk zie ik het borde van 10 km naderen en ik klok hier 43:29 minuten, voorwaar niet slecht. Ik laat het groepje gaan en ga in mijn eigen tempo verder, dit valt nog best mee, de groep blijft echter steeds in het zicht. Het is altijd een feest als je Emmeloord binnen komt, er staan heel veel mensen langs de kant en ze zijn heel enthousiast. Ik kan de speaker al horen en ik zet nog even aan voor een tempo versnelling en ik ga ik 55:35 minuten door de finish. Ik ben meer dan tevreden, dit is de snelste tijd die ik hier ooit gelopen heb en ik voel me nog behoorlijk fit. Aan de finish krijgen we het gebruikelijk T-shirt (iedereen XL) en 2,5 kg kruimige aardappelen. Nadat de dames ook binnen zijn, gaan we naar de patat kraam voor een lekkere vette hap. De polderjongens kunnen we nergens ontwaren helaas, ze zijn toch wel gestart?

De patat smaakt goed en nu wordt het tijd om de douche op te zoeken. Na het douchen in de kantine nog een kopje koffie en Jetty krijgt al weer wat praatjes, ze heeft het zwaar gehad onderweg en moest Rixte voor laten gaan. De eerst volgende loop wordt de Jouster Merke loop, een thuiswedstrijd.

P.s. De polderjongens hebben wel degelijk meegelopen zoals we later in de uitslagen zien. De tijden van de deelnemende RoadRunners staan bij de uitslagen op de site van de RoadRunners.

Volgend jaar maar weer naar Emmeloord.

Piebe