De acht van Drachten, zondag 17 juni 2006

 

Zondag 18 juni stond de 8 van Drachten op het programma. Om 12.30 uur vertrok ik alleen naar Drachten, helaas was Wilma verhinderd, ze was aan het bijbruinen in Egypte. Bij de Lawei heb ik in een achterafstraatje de auto geparkeerd. Het was erg warm, dit belooft wat! Ik zie Sietze v.d. Mei al wandelen naar de pendelbus, dus die kant ga ik ook maar op. Om ± 13.10 stappen we in de tweede!! pendelbus, en rijden het parcours in tegenovergestelde richting naar Beetsterzwaag.

Daar aangekomen gaan we een beetje warm lopen, even plassen, wat rekken en strekken, nog wat loopscholing, en dan is het alweer tijd om naar de start te gaan.

Om 14.00 uur klinkt het startschot. Ik had voor mezelf besloten om behouden van start te gaan, aangezien een snelle start mij toch wel weer opbreekt later. Na 1 kilometer kom ik door in 4 minuut 50, ik laat me maar een beetje afzakken, daar ik een schema hanteer van maximaal 5 minuten per kilometer. Op de tweede kilometer zit ik op precies 10 minuten, dit moet ik zien vast te houden. Na bijna 4 kilometer is de eerste drinkpost, even een paar passen kalmer aan, mond spoelen en een klein slokje water nemen, maar dat voel ik wel, ik heb gelijk maagpijn. De warmte is intens, we lopen in de volle zon, de wind in de rug èn op het asfalt, dus het gaat drie dubbelop. Na bijna 6 kilometer is de tweede drinkpost, weer even mond spoelen en een paar passen rustig aan. Vlak voor de 7 kilometer nog een tunneltje onder de A7 door, en dan ben ik alweer in Dr8en, nog even doorbijten. De laatste 500 meter, nog 250 meter, linksaf, het Kyriat Onoplein op en daar ligt de finish alweer. Met een tijd van 41.39 ben ik niet ontevreden, ik heb de race goed opgebouwd, natuurlijk had ik op 40 blank willen finishen, maar het was zó warm dat ik me toch een beetje heb ingehouden. Over de finish krijg ik gelijk een medaille omgehangen en we mogen een waterijsje ophalen. Nou die gaat er wel in!! Samen met Athlon-clubgenote Inge Helder loop ik rustig uit en delen we onze ervaringen. In de verte zien we een politiemotor en fietsers in verkeerregelaar hesjes, de laatste loper. We helpen samen de laatste loopster de laatste kilometer door, ze zit helemaal stuk, en is ons dankbaar voor de steun.

Het is geen grote afstand, maar een hele leuke loop, die goed is georganiseerd, misschien volgend jaar wel weer.

 

Marja van der Werf