|
24 uurs-loop Apeldoorn In een regionaal politieblad las ik dat je je op kon geven voor deelname aan de 24-uursloop te Apeldoorn. Je mocht solo of in een estafettevorm. Wij kozen voor de estafette. Maximaal tien lopers. Ons team telde na enkele wijzigingen 9 lopers en de verplichte ronden-teller. Omdat ik zoiets nog nooit eerder had gedaan leek het mij wel leuk om het eens te proberen en te ervaren wat het is. Er specifiek voor trainen was wat lastig want ’s nachts een paar minuten lopen en dan weer een uur pauze doe je niet in je eentje. Het betrof de vrijdag en zaterdag na Hemelvaart en was het laatste weekend van mijn meivakantie. Rust leek mij eigenlijk ook wel een goede voorbereiding. Op vrijdag 6 mei heeft Marjan mij naar Heerenveen gebracht en ben ik met de groep naar Apeldoorn gereden. Eén van de jongens had een vouwcaravan mee wat wel prettig was want nu konden we even heerlijk de benen strekken en zaten we niet de hele tijd buiten in de kou. Ook het klaar maken van eten en drinken ging prima zo. Omstreeks 10.30 uur kwamen wij
aan in het park te Apeldoorn. Hieromheen was het parcours van Nadat we alles hadden opgezet en uitgepakt kon de eerste loopster beginnen. Het parcours was zodanig dat je vanuit je standplaats de lopers voorbij kon zien komen. De gemiddelde tijd dat er gelopen werd was rond de 8 minuten. We liepen in estafette vorm en hadden 9 lopers. Dus zo ongeveer na een uur mocht je weer naar de start voor je rondje en dan was het weer een uur pauze. Dit schema deden we tot ongeveer 17.00 uur. Toen zijn we overgegaan op twee groepen die elk twee series liepen zodat degenen die rust hadden wat langere tijd hadden om te eten. Heerlijk die vouwcaravan met alle comfort. Nadat iedereen gegeten had zijn we weer op het normale schema overgegaan tot ongeveer 23.00 uur.
Ook ’s nachts wordt er gewoon gelopen (niet Eddie
Huisman op foto) We hebben ons toen opgesplitst in groepjes van 3 en elke loper liep 3 keer zijn rondje en vervolgens was groep 2 aan de beurt. Dit had als voordeel dat je een langere pauze had van ongeveer 3 uur voordat je weer aan de beurt was en bovendien dat de loper wat vaker achterelkaar liep waardoor je beter in je ritme kwam en bleef. Nadat alle 3 groepjes 3 keer hadden gelopen zijn we weer teruggegaan in het schema van 9 en zijn zo doorgelopen tot ’s middags 14.00 uur. In totaal hebben we als team 166
rondjes gelopen wat neer komt op ruim 18 rondjes per loper en bijna Toch is het mij achteraf wel meegevallen qua inspanning en prestatie. De volgende dag heb ik met Marjan een langzame duurloop gedaan om de spieren weer een beetje soepel te krijgen. Ik heb tijdens dit weekend wel veel bewondering gekregen van de solo-lopers. Terwijl wij weer wat lagen bij te komen gingen zij maar door met hun rondjes. Je zag ze ’s morgens zwabberen van de slaap over het parcours maar gingen stug door. Wat ik mij echter wel even afvroeg was hoeveel plezier beleven zij op zo’n moment nog aan het lopen want naar mijn mening moet alles pijn doen en schreeuwt het lichaam om te stoppen, maar kennelijk ervaren zij dat anders. De winnaar van de solo-lopers had zo’n Ik vond die 18 rondjes eerst wel genoeg en met deze ervaring rijker kan ik terugzien op een leuk maar vermoeiend loopevenement. Eddie Huisman |
