Egmond 2004

Terwijl ik dit stukje schrijf is het buiten stralend en fris winterweer, en zit mijn ochtendloopje er al weer op. Een heel verschil met een week geleden: zondag 11 januari, editie 2004 van Egmond halve marathon. Die dag begon onder slechte omstandigheden, maar eindigde toch nog verrassend goed.

Om half 9 zijn we met 2 auto’s vertrokken uit Joure. Marcel met vrouw Simmy en kinderen Iris en Jurriën, en ikzelf had eerst al een rondje gereden om mijn 3 vrouwen op te halen: Rixte, Lies en Jetty.

Van te voren wisten we dat het weer ons niet mee zou zitten: de heel dag regen, regen, regen en ook nog kans op hagel. Gelukkig zou het met zo’n 10 graden niet koud worden. En inderdaad, met triest druilerig weer gingen we op pad. Ik was zelf wel fit en goedgemutst, maar de anderen in de auto zagen het niet zo zitten: Jetty zag op tegen de regen en wou dat ze nog kon slapen, Lies vreesde voor het opspelen van een blessure, en Rixte hoopte dat ze nog in vorm zou zijn. Marcel was trouwens ook nog niet wakker, want hij dacht dat we naar Zaandam moesten i.p.v. Alkmaar.

Na de Afsluitdijk, zoals gewoonlijk even een stop bij de benzinepomp voor koffie en WC. Rixte dacht dat we wel erg ruim op tijd zouden zijn met start om half 2, maar ik heb haar al gauw uit de droom kunnen helpen; de start was al om half 1 en we moesten nu toch echt wel doorrijden.

Eenmaal in Alkmaar konden we de auto’s vlot parkeren, en eigenlijk direct overstappen op de pendelbussen die ons naar Egmond zouden brengen.

Nou in Egmond regende het natuurlijk ook nog steeds, even stevig doorlopen naar het sportcentrum. Toen we daar naar binnengingen moesten we even slikken: de hele sportzaal krioelde van de mensen, echt een mierenhoop. Moesten wij hier ook nog tussen en ons op de vierkante centimeter omkleden?, en kans dat honderden mensen over onze tassen heen walsten?. Gelukkig wist Marcel raad en sloopte een stuk gaas weg bestemd voor een soort van bergruimte. Hier, tussen de gymtoestellen, hadden we onze eigen privé kleedkamer. Ondanks de regen was het niet echt koud, dus niet te veel kleren aan. Maar wel een vuilniszak of regenponcho er overheen, om bij het wachten bij de start niet drijfnat te worden.

Tja, dan toch echt maar naar buiten voor de warming-up en de laatste WC rituelen. Hier ging het even mis. We weten nog steeds niet wie we de schuld moeten geven, maar we zijn Rixte en Lies kwijtgeraakt bij de start. En kwamen daardoor ook nog eens achter in ons startvak te staan.

Vanaf dit punt ging het die dag alleen maar beter. Na het startschot eerst 3 km stratenparkoers door het dorp. Dit was nog mooi in de luwte en konden we ook nog wel bij elkaar blijven (Marcel, Jetty, Henk). Dan het strand op, 8 km pal tegen de wind in. Maar het was droog en bleef ook droog!. Op het strand kon ik Jetty net bijhouden. Maar ik moest wel goed opletten, want ze zwalkte zomaar van links naar rechts over het strand om zo de beste sporen te volgen. Maar ja, op deze manier niet achter een groepje in de luwte, maar zelf in de wind moeten buffelen. Kostte me helaas wel veel kracht, en op het eind in een erg rul stuk moest ik bij wijze van spreken tot m’n middel erdoor terwijl Jet eroverheen zweefde. Toen moest ik haar laten gaan.

Na de strandovergang heb ik nog even een shot koolhydraten genomen, en dan de terugweg over de smalle duinpaadjes en straatjes. Nu alles heerlijk voor de wind. De lucht werd nu weer even dreigend zwart, maar het bleef droog. Nu had ik er echt last van dat we achter in het vak waren gestart; ik moest steeds even inhouden om groepjes te kunnen inhalen. Hierdoor uit m’n ritme, en dus tijdverlies. Dan net voor het dorp de laatste beruchte helling: de Bloedweg. En dan nog even wat straatjes, en dan de boulevard op naar de finish.

En de laatste 100 meters ook nog eens het zonnetje in de rug. Blij dat Jetty nog bij de finish stond om me op te vangen. Marcel was al lang door, Lies nog onderweg. En Rixte ?. Volgens haar tijd hadden we haar toch wel moeten zien binnenkomen. Misschien had ze een sluiproute gevonden?.

Terug naar het sportcentrum, en dan …. het zwembad in!.

Simmy, Iris en Jurriën waren hier al de hele dag aan het genieten. Heeeerlijk: verschillende baden, wildwaterbaan, glijbanen, en warme douches. Na een kwartier was ik de hele loop alweer vergeten!. En niet eens druk in het zwembad. We zijn dan ook zolang mogelijk gebleven, tot we weer met de laatste bus terug moesten.

Voor ons is een dagje Egmond niet compleet zonder pizza, dus in Joure nog even lekker eten en drinken.

Tot volgend jaar.

 Henk Klompmaker