Diever

"Acht maart" stond al ruim 3 maanden bij ons op de kalender. Tijd genoeg voor een gedegen voorbereiding. Maar zoals zo vaak zijn er een heleboel andere leuke activiteiten en dan is er even geen tijd om te trainen. Dus de laatste paar weken moest Marjan er even serieus aan trekken om genoeg kilometers in de benen te krijgen. Tijdens een periode van maanden mooi weer was 8 maart uitgerekend koud en nat.
We stonden nog even in dubio maar Henk en Bert gingen ook. dus kon Marjan niet achter- c.q. thuis blijven. Ik zou als steun voor Marjan het traject meelopen.
In Diever aangekomen was het al behoorlijk druk. Veel lopers gebruiken deze dag als training voor Rotterdam en lopen dan de 28 kilometer. Na een bakje koffie zijn we ons gaan omkleden en hebben we de start opgezocht. Zelfs in Diever is dat wel eens lastig. Bij de start had ik even het idee dat Klaas B. naast mij stond of zou Bert veel met Klaas trainen.
Moest dat windjack nu wel of niet aan, T shirt er onder of nog wat anders. Toen we eenmaal pal in de wind stonden was de beslissing snel genomen. Windjack aan.
Henk, serieus als hij is, hield zich stipt aan het door Piebe opgegeven programma en liep "slechts" 10 kilometer. Marjan had voor onderweg een banaan in haar jaszak gedaan. een versnapering onderweg is nooit verkeerd. Toen dus na + 10 kilometer het moment was aangebroken om eens lekker van die banaan te genieten, bleek hij spontaan te zijn verdwenen. Een tegenslag maar niet voor lang. Het moraal was niet kapot te krijgen dus liepen we lekker door. Bij de drinkposten gingen we even wandelen en genoten van een paar slokjes lauw water.
Na 17 kilometer werd het iets zwaarder, de realiteitszin zakte wat weg en het eindpunt leek nog veel verder weg. Eddie moest alle psychologische oppeppers te voorschijn halen (dank aan de KNAU cursus) om Marjan aan de finish te krijgen. Het was inmiddels gaan regenen en we hadden wind tegen. Probleem was dat Marjan het beeld van een jaar terug in haar hoofd had en in de veronderstelling verkeerde dat we nog een heel eind moesten, ook al stond aangegeven dat het nog maar 1 kilometer was.
Maar dank zij een groot doorzettingsvermogen en karakter gingen we 1 uur en 57 minuten over de finish. Moe, koud en toch tevreden omdat we binnen de 2 uur gefinisht waren. Bert zat toen al gedoucht en wel achter een kop koffie. En Henk had zelfs al een kop snert genuttigd. Echt een aanrader dit loopevenement. Goede organisatie en een schitterend parcours.

Eddie Huisman