Zondag 16 februari stond Schoorl op ons programma; 10, 21 of 30 km. Voor het marathonteam (Marcel, Henk, Rixte, Lies en Jetty, Rob ontbrak) paste de 30 km. perfect in het schema. Voor Piebe was die afstand een nieuwe uitdaging en Jan-Erik en Eddie gingen voor de 21 km. Verder hadden we nog 2 jonge Road Runners, Jantine en Iris, die de scholierenloop van 3,6 km mee wilden doen.
Om half 9 vertrokken we bij de Stuit. Het was stralend helder zonnig weer, maar wel behoorlijk fris. Tijdens de voorspoedige reis werd er zoveel mogelijk vocht en voedsel naar binnen gewerkt. Op de Afsluitdijk reden we de familie Huisman voorbij, die zich bij ons aansloten. Helemaal verzadigd kwamen we in Schoorl aan. Het was hier erg koud en we moesten zeker een kwartier lopen voor we bij de sporthal kwamen. Eerst maar een bakje koffie in de lekker warme kantine en toen omkleden. Ook nu zaten we weer met het probleem wat aan te trekken. Had Rixte eindelijk besloten toch maar 2 broeken aan te doen, had ze maar 1 broek mee… Met de juiste kleding aan vertrokken wij weer richting toiletten waar het inmiddels al aardig minder fris begon te ruiken. Rixte had zo’n haast om er weer uit te komen dat ze vergat haar handschoenen uit haar broek te halen zodat er prompt 1 in de wc viel. Die had haar dag wel vandaag. Piebe en Henk waren inmiddels al naar de start op en neer geweest en stonden vol ongeduld te wachten in de hal terwijl Marcel zich in alle rust voorbereide. Natuurlijk waren we veel te vroeg bij de start. Gelukkig stonden daar nog mobiele wc’s zodat we ons niet hoefden te vervelen. Jan-Erik en Eddie mochten als eersten van ons weg en toen waren wij aan de beurt. Met z’n vijven genoten we van het mooie parcours. Eerst een rondje door Schoorl, daarna het bos en dan de duinen door. Fourage-posten genoeg onderweg, ik ben de tel kwijtgeraakt. De 1^e 10 km. liepen we in 53 minuten en de volgende 10 km. in 56 minuten. We hadden een mooi constant tempo en iedereen liep lekker. Na 23 km. viel de groep uit elkaar. Piebe, Marcel en ik liepen bij Henk en Rixte weg. Piebe had geen kracht om nog meer te versnellen en liet ook los. Toen hebben Marcel en ik de laatste 7 km. samen afgelegd. Op het eind dacht hij mij kwijt te zijn. Ik hoopte nog even dat ik hem stiekem voorbij zou kunnen lopen, maar helaas had hij het op tijd in de gaten en wist er nog een prima eindsprint uit te persen. Simmy (Marcel´s vrouw en wat een supporter, red.) en de kinderen stonden ons bij de finish op te wachten. We werden door de organisatie in dikke dekens gehuld, zodat we goed warm ingepakt op de anderen konden wachten, die zo’n beetje om de minuut binnen kwamen. Met z’n allen zijn we naar de sporthal gelopen waar we een leuk
T-shirt konden afhalen en waar ons vervolgens een ijskoude douche te wachten stond. Het enige minpuntje van deze dag. Toen we hier goed en wel van bekomen waren, kwam Lies ook al binnenlopen. Zo dik tevreden over haar tijd dat ze zelfs zonder mopperen onder die koude douche ging staan.
De mannen hadden de koffie al op toen wij in de kantine arriveerden. Met een beker hete chocomel met slagroom hebben we nog even na zitten kletsen. Iedereen was dik tevreden, ook Iris en Jantine hadden lekker gelopen.. Hierna moesten we het eind naar de auto’s weer terug lopen. De Huismannetjes waren inmiddels al naar huis. Wij besloten ook eerst naar Joure te rijden, want de helft van ons had zin in een pizza en de andere helft niet. Uiteindelijk belandden Piebe, Henk, Rixte en ik in de Pizzeria. Altijd een leuke afsluiting van een heerlijke dag.

Groetjes, Jetty