Road Runners Joure nemen deel aan Vlielander Stortemelk loop

Zaterdag 3 augustus ging om 6.30 uur de wekker als startsignaal voor een druk weekendje Vlieland. Met een bagageruimte vol weekendtassen en een mond vol met brood gingen Johan Minkes en supportster Gea richting Sneek om daar Nienke Zwerver op te pikken. Na een korte stop op de kaden in de drukke Waterpoortstad ging het richting Harlingen waar getracht moest worden een plekje op de 9-uur-boot te bemachtigen.
Doel van de reis was Vlieland, waar de twee eerstgenoemden elkaar in een ver verleden tegen het lijf liepen en waar ook vriendin Nienke in vroeger tijden mooie momenten heeft gekend. Op het pittoreske eiland wordt al enkele jaren met toenemend succes in samenwerking met svFriesland een loop georganiseerd met de naam Stortemelk Halve Marathon. Nienke is al weer geruime tijd een trouw bezoekster van de woensdagavond-meetings van de Roadrunners en ook Johan heeft zich het afgelopen jaar enkele zaterdagen mogen uitleven in de trainingen van Piebe. De twee achtten het tijdstip dan ook rijp om de stoute loopschoenen aan te trekken en de vorderingen te peilen in een ‘echte’ loop: Nienke maakte zich op voor de 5,5 km en Johan voor de 21 km. Dat dit gecombineerd kon worden met een hernieuwd bezoek aan Vlieland was dan ook mooi meegenomen.
Bij aankomst op Vlieland bleek dat het eiland nog altijd ongeëvenaard veel rust en ruimte uitstraalde en de drie voelden zich dan ook meteen weer thuis in de Vlielander Dorpsstraat. Na het afhandelen van de nodige administratieve en logistieke handelingen die maakten dat de nachtrust was gegarandeerd werden dan ook al snel de gehuurde stalen rossen beklommen om de Vlielander natuur te gaan beleven en en passant werden verschillende onderdelen van de te lopen trajecten kritisch verkend. Via de glad geasfalteerde Postweg ging het spelenderwijs naar het Posthuis en de Vliehors, waar de middag werd doorgebracht. In de namiddag liep de terugreis naar het dorp terug door de duinen en deze route bevestigde wat eigenlijk al wel een beetje bekend was: er was een vrij selectief parkoers op het eiland uitgezet. ‘s Avonds werd dan ook besloten weliswaar één karafje wijn te nuttigen, maar zeker niet twee en vervolgens redelijk op tijd de hotelkamer op te zoeken.
Zondag 4 augustus was dan de dag van de waarheid. Vele lopers kwamen nog deze dag met de boot uit Harlingen aan en voegden zich bij de velen die al op het eiland waren. Het zonnetje scheen vrolijk over de Veerdam en een licht briesje deed het Finish-doek aan het eind van de Dorpsstraat bollen. In lopers outfit werd aan het eind van de ochtend dan ook opgewekt de 10-minuten-wandeling naar Camping Stortemelk ondernomen, waar de start van het spektakel zou gaan plaatsvinden. Om 12 uur was eerst de start van de 2 km-loop over de Camping, bedoeld voor de kleinste lopertjes op het eiland. Een leuk gezicht en zeker ook een goede afleiding voor de ontberingen die later die middag nog zouden komen. Om 12.30 was vervolgens de start voor de 21 km en om 12.35 uur de start voor de 5,5 km en 10 km.
Nienke ging voorspoedig van start in haar 5,5 km. Het parkoers voerde haar via een kleine omweg naar het dorp waar een ronde door het dorp ging en waar ze tenslotte in de afsluitende Dorpsstraat zou finishen. Het parkoers telde enkele venijnige kuitenbijters en de laatste kilometers waren zwaar, maar het enthousiaste publiek en de supporters schreeuwden Nienke naar een knappe tijd van 37:55.

Inmiddels was Johan begonnen aan de 21km-ronde over het eiland. Het een dag eerder te fiets afgelegde traject moest nu grotendeels in omgekeerde volgorde worden afgelegd. Na een geasfalteerde aanloop van ca. 5km verplaatste het langgerekte lint zich gedurende ca. 8 km door het fraaie duinlandschap, waar de temperatuur zich langzamerhand opwerkte naar bovennormale waarden. De laatste 8 km tenslotte leidden langs het Wad weer naar de finish in het dorp. De 4 drinkplaatsen onderweg waren zeker geen overbodige luxe en reikhalzend werd uitgekeken naar de verkoelende natte sponzen. Johan kende enkele zeer zware laatste kilometers maar wilde zich in het laatste stuk naar de streep niet laten kennen. Het vooraf gestelde doel (binnen de 2 uur blijven en liefst nog wat sneller) werd helaas net niet gehaald met 2:00,26 maar leidde gelet op de zware omstandigheden toch tot grote voldoening.
Een half uurtje later werd de veroverde medaille en het verdiende Vlielander Cranberry-verrassingspakket dan ook gekoesterd op één van de gezellige terrasjes en vol trots getoond aan de op het eiland aanwezige supporters. Na evaluatie van de happening werd dan ook geconcludeerd dat Vlieland ook volgend jaar weer mag rekenen op onze komst. Ook Roadrunners die een eiland willen visiteren en onder iets rustiger omstandigheden willen lopen dan op Terschelling kunnen we dit evenement van harte aanbevelen. Voor internetgebruikers is meer informatie te vinden over de loop onder www.halvemarathonvlieland.nl

Johan en Gea Minkes en Nienke Zwerver