De halve marathon in Diever op 09-03-2002

Aangelokt door de mooie omgeving en de goede herinneringen aan de deelname vorig jaar togen Henk Klompmaker, Marjan Huisman en Bert Fleer afgelopen zaterdag naar Diever om deel te nemen aan de halve marathon. Weinig wind, een lekker zonnetje dus het beloofde een mooie loop te worden. Hoewel, een paar dagen voorafgaande aan de loop werd al aangekondigd dat het parcours uit "rondjes" zou bestaan als gevolg van de overvloedige regenval. "Rondjes" trokken ons eigenlijk niet zo aan, nou ja maar eens zien.
Na een voorspoedige reis kwamen ruim voor de starttijd in Diever aan. Tijd die we nodig bleken te hebben om een kleine schok te verwerken, de halve marathon bestond uit twee ronden die 11,8 kilometer lang waren. Met andere woorden er diende 23.6 kilometer gedraafd te worden en zoals jullie weten zit het venijn in de staart. Marjan zou haar eerste halve marathon lopen en was derhalve het meest "aangeslagen". Maar een roadrunner (mijn spellingscontrole kent "roadrunner" niet maar geeft "ronderenner" aan) laat zich niet kisten dus na nog wat eten en drinken ingeslagen te hebben begonnen wij aan onze voorbereidingen. Omkleden, degelijke warming-up, nog even wat spullen naar de sporthal brengen en hup naar de start. De verwachtingen waren divers, Marjan wilde de "halve marathon – plus" uitlopen, Bert dacht aan een tijd onder de twee uur en Henk wilde zijn afstandsgrens weer een beetje verleggen. Net buiten de bebouwde kom klonk stipt om 13.00 uur het startschot. Langs mooie stille asfaltwegen, kronkelende schelpenpaadjes en rustieke klinkerweggetjes werden wij door de bossen van Diever geleid. De organisatie was perfect, voldoende drinkposten en een goede bewegwijzering voorzien van de afgelegde afstand (Henk kon dit niet geheel volgen, hij had zijn calculator niet bij de hand). Direct na de start verloren wij elkaar uit het oog. De eerste ronde ging wel aardig, alhoewel de tijd toch wat tegen viel, op een paar seconden net binnen het uur. Onderweg kon je goed zien dat ook in Diever veel water was gevallen, stukken van het parcours stonden geheel onder water en hier en daar was zelfs sprake van een kleine omleiding. De tweede ronde was zwaar, met name het laatste stuk. De tijd die Bert in gedachte had kwam er niet uit, twee uur en 5 minuten, viel hem wel wat tegen. Kort daarop, twee uur en zes minuten, kwam Henk over de finish, moe maar voldaan.
Hoe zou het met Marjan zijn gegaan, zou ze na het eerste rondje zijn uitgestapt? Nee, dat doet ze vast niet. Wachten aan de finish was te koud dus wij togen naar de sporthal om te genieten van een steenkoude douche. Amper terug in de kantine kwam Marjan ons opzoeken. Let op, ze had de 23.6 kilometer in twee uur en achttien minuten gelopen, wat ons betreft een prima prestatie. Zeker als je weet dat ze een bloedblaar zo groot als een rijksdaalder (de euro is echt te klein om de omvang aan te geven) op haar voet had. Kijk dat is de ware mentaliteit.

Nadat Bert nog enige moeite heeft moeten doen om de herinnering in de wacht te slepen (die twee euro betaal je niet voor niets) en enkele bakjes koffie in een gezellige kantine keerden we terug naar Joure.

Bert Fleer