Om half 11 werd ik afgehaald door Cor en Rixte. Het was mooi weer; bijna windstil en droog. Hoe dichter we bij Zaandam kwamen hoe zonniger het werd. We reden zonder problemen naar parkeerplaats "Westerpoort" en vonden een mooi vrij parkeerplekje in de zon, waar we eerst maar eens lekker rustig hebben zitten eten. Cor at natuurlijk zijn inmiddels beroemde (of beruchte) zelfklaargemaakte macaroni. We besloten de tassen in de auto te laten en niet eerst naar de sporthal in Zaandam te gaan, maar rechtstreeks naar Amsterdam. Tot onze verbazing konden we zo in de bus stappen. Er zouden dik 25.000 mensen meedoen, dus we hadden gerekend op rijen wachtende mensen. Niet dus! In de bus troffen we een paar mannen uit Heerenveen die al heel wat keren aan deze loop hadden meegedaan en die ons wat informatie konden verschaffen. In Amsterdam was het reuze gezellig. De toiletten waren dit keer geen probleem. Er stonden genoeg. We kregen tassen uitgereikt voor onze kleren. Die konden we voorzien van een sticker met startnummer en inleveren bij de auto's die ze terug brachten naar Zaandam.
Al snel kwamen we Siepie en Fokje en hun mannen tegen. Het zonnetje scheen en het was er gezellig druk. Na wat loop- en strekoefeningen hebben we ons vak opgezocht. Rixte, Sippie en ik hadden startgroep 2. Cor en Fokje eigenlijk groep 3. Voor de gezelligheid hebben we ze ons vak in gesmokkeld, zodat we allemaal tegelijk weg konden. Nadat Rixte voor de allerlaatste keer naar het toilet was geweest startten we om 14.15 uur. Al snel gingen we de IJ-tunnel in. Dat leek ons eerst prachtig, maar het bleek vrij benauwd te zijn en we waren blij er weer uit te komen. Al vrij snel na de tunnel kwamen we bij het 5 km. bord en de 1e verfrissingpost. Dat wordt een makkie dachten we, maar dat bleek toch iets te optimistisch. De volgende 5 km. was zwaar. Het was warm, we liepen constant in de zon en er waren enkele tunneltjes e.d. die er toch wel in hakten. Bovendien waren we in een aardig tempo vertrokken. Rixte en ik deden een stapje terug waardoor Cor iets op ons uitliep. De 1e 10 km. liepen we in 54 minuten. De 11e km. in 6 minuten. Dat was ons dieptepunt. Na die 11 km. was er weer een verfrissingpost waar we ook werkelijk verfrist uitkwamen. Op naar de finish!
Ik voelde me nu zo goed dat ik dacht dat het wel wat sneller moest kunnen. Dus een versnelling hoger en op naar Cor. Rixte zag dit niet zitten en bleef in haar eigen tempo doorlopen. Al snel had ik Cor te pakken. Die schrok wel even van mij, maar hij herstelde zich snel en ging gewoon nog even sneller. Ja, dat was niet de bedoeling. Ik moest hem laten lopen. De finish kwam nu snel dichter bij. Wat een publiek stond hier. Er had langs de hele route veel publiek gestaan, maar hier stonden ze vier rijen dik. Er waren prijzen voor het mooiste versierde huis en voor het mooiste spandoek, waardoor de mensen veel aandacht aan alles hadden besteed. Er hing ook een erg leuke sfeer.
De laatste meters voor de finish waren toch wel zwaar en ik was blij dat ik er was. Cor was net voor mij gefinished in 1.27 uur. Ik klokte zelf 1.27.30 en Rixte kwam een minuut na mij binnen. We kregen een flesje AA en een pet met een knipperlichtje. Chip ingeleverd en de tassen opgehaald. Snel droge kleren aangetrokken en toen op naar de bus, waar we weer zo in konden stappen en die ons weer keurig terug naar de parkeerplaats bracht. Fokje en Siepie hebben we niet meer gezien en ook Marcel, die met zijn hele gezin heeft meegedaan, zijn we niet tegen gekomen. Maar dat is gezien het aantal deelnemers ook geen wonder. Wat ik wel wonderbaarlijk vind is dat zo'n groot evenement zo perfect georganiseerd kan zijn. Wij gaan volgend jaar dan ook zeker weer!

Jetty Abma